Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

«...Σάτιρα…»

του Γιάννη Γουλέ

Γιατί; Άφησα και πάλι την αφιλόξενη Αθήνα, προσπαθώντας να μάθω το γιατί. Ακόμα αναρωτιέμαι. Γιατί σάτιρα; Προσπαθώ να μάθω εμένα ή…εσάς; Με πάτε ή σας πάω, που λέει και ο Χριστόδουλος;

Ίσως η μαγεία να βρίσκεται στο ψάξιμο. Ίσως γιατί αρνήθηκα να ωριμάσω και να συμβιβαστώ, οι ρόλοι σου δίνουν αυτό το δικαίωμα. Αφού και εγώ συμμετέχω στο ψέμα, ας γίνω κάποιος άλλος μπας και βρω την αλήθεια.

Άτιμο πράμα η σάτιρα. Τα κείμενα αλλάζουν όπως και η ζωή. Από την τραγιάσκα…στο i-pod. Όλα-εκτός από μας-αλλάζουν. Σε λίγο θα ακούμε και το «Δεύτε, λάβετε..» σε rnb

Θέατρο για το θέατρο που παίζουμε καθημερινά. Πριν έρθω εδώ πέρασα από σημαντικούς ανθρώπους, το φούρναρη, το μπακάλη, το συμβασιούχο, το ταξιτζή, το δάσκαλο, τον αξιωματικό μου. Αυτούς τους ανθρώπους κάνει η σάτιρα πρωτοσέλιδο.

Στο τούνελ της ζωής, η σάτιρα είναι φακός. Οι μπαταρίες… επαναφορτιζόμενες. Ξεκινούν από τον Αριστοφάνη…πέρασαν στο Σακελλάριο, τον Πρετεντέρη…μέχρι τον Χάρρυ Κλύν, το Λαζόπουλο, το Μουστάκα και τώρα εμεις..τα μυρμηγκάκια, πως τολμάμε…;

Επιτρέψτε μου-όπως φαρσοκωμικά λέει ο Πρέκας-να πειραματιστώ, μαζί σας μαθαίνω…μήπως κ κάποτε γελάσουμε ακόμα δυνατότερα. Άλλοι σας λένε θεατές, εγώ γείτονες. Ονειρεύομαι πως παίζω στην αυλή του σπιτιού μου στον Αστακό, με τον παππού και το θείο μου πρώτη σειρά, άντε και τη Θειά Κούλα που φτιάχνει καλή κολοκυθόπιτα! Προς το παρόν ας σβήσουν τα φώτα και ελάτε για δυο ώρες να ξεχάσουμε τις υπόλοιπες 22. Και ναι...θέλω λίγη ζάχαρη.

Αυτά, Γιάννης

1 σχόλιο:

yiourx είπε...

"elege" o xristodoulos... :P

Synexise na gelas file. Kai tipota na mhn exeis, mhn xaneis pote to xamogelo sou. Auto pou euxomai, einai na mporousame oloi na gelame synexeia. Mono auto exasfalizei oti pername kala. Gelio shmainei xara. Gelio shmainei oti den exeis provlhmata. Gelio shmainei oti eisai ygeihs.

Gela synexeia k metedwse to auto stous gyrw sou, stous geitones sou